Ah benim garib bülbülüm nicedir öterdin dere kanarındaki dikenlerde.
Kalbini mi kırdılar ne o?

Neden suskunsun?
Kanadından kayan yağmur damlaları bile artık tutunamıyorlar
üstüne yağan her damla yağmur sanki kursağında ürettiğin yağın tüğlerindeki inkişafını bitirdi artık.
Nede güzel parıldardın, güneş seni gördüğünde tüm ışığını paylaşırdı
bir anne edasında yavruları ile yiyeceğini paylaşır gibi istekli ve mecbur.
Yapacak hiçbir şey yok artık tüylerin solup gidiyor gözbebeklerin o eski sen değil artık
Bütün rengiyle sanki alıkonulmuş bir karanlıkta
Yetişsem de kayboluverir diye ürkek bir eda ile artık sana koşamıyorum.

Özlüyor musun diye soruyorlar bana bazen kınalı bülbülüm..
Ahh seni sevipte ayrı düşmek ne zor bir bilseler
Kulağımda hala çınlayan o sesini unutmak huzuru boğar öldürür
Ama ne çare artık çok geç..

[Toplam:1    Ortalama:5/5]